Калекцыя старых фота Гродна Руслана Кулевіча

На першым паверсе офіснага будынка на Гараднічанскай, 23 скончылі афармленне. Туды запрашаюць гараджан, якія цікавяцца выяўленчым мастацтвам. Паглядзіце, як яно выглядае.

Будынак на Гараднічанскай, 23 — помнік архітэктуры ў складзе гісторыка-культурнай каштоўнасці «Гістарычны цэнтр Гродна». Яго адрэстаўраваў бізнесмен Дзмітрый Скок разам з братам. Памяшканні ў ім здаюцца ў доўгатэрміновую арэнду. Сярод арандатараў - крама дызайнерскай мэблі, офіс міжнароднай кампаніі ISSOFT, шоў-рум з дызайнерскай адзеннем.

Дом № 23 па Гараднічанскай пабудаваны ў стылі эклектыкі ў 1890 годзе. Па некаторых дадзеных, ён складаецца з двух злучаных пабудоў. Належаў сям'і Аўгусевіч у 1930-х гадах. Яна здавала кватэры ў доме. У 1944 г. у будынку размяшчаўся хоспіс пры Фарным касцёле, у 50-я г. — дом інвалідаў, а пасля — паліклініка Гродзенскага раёна.

«У дадзеным будынку захавана ў першапачатковым выглядзе вельмі шмат элементаў як унутры, так і звонку», — абяцаюць гаспадары. Напрыклад, яны захавалі і адрэстаўравалі арыгінальныя адліваныя балконы.

Рэстаўрацыя або рамонт?

Пад адным з пастоў у Instagram паўстала спрэчка. Карыстальніца настойвала, што гэта не рэстаўрацыя, а рамонт.

«Існуюць розныя паняцці, рэканструкцыя, рэстаўрацыя, рэнавацыя, кансервацыя і касметычны рамонт, проста рамонт. У вас у запісе напісана „кансерватар-рэстаўратар“, тады навошта пішаце пра разбурэнне саветамі. Цяпер савецкі час? Вы толькі словам пераклалі адказнасць на іншых разбуральнікаў, гэта азначае, што не трэба было старацца? Або забіць і галавой махаць „вось савецкі час было жахлівым“? А рабіць, працаваць, аднаўляць, нібыта не трэба? Пакінем цагляны мур і на гэтым усё?», — абурылася яна.

Ёй адказаў архітэктар — рэстаўратар Раман Забела, які быў навуковым кіраўніком рэстаўрацыі аб’екта. Прыводзім яго адказы цалкам.

  1. «У вас у першым паведамленні было напісана, што гэта «не рэстаўрацыя, а знішчэнне». Гэта падман. Гэта было б так, калі на момант пачатку прац у будынку былі аўтэнтычныя інтэр'еры (як у Дома Мураўёва, там было знішчана ўсё).
  2. Знішчэнні савецкага і пост савецкага часу — гэта факт і зыходныя дадзеныя. Падчас прац на аб’екце не магло быць знішчына тое, чаго ўжо няма.
  3. Аднаўляць «як было» не з’яўляецца задачай рэстаўрацыі. Гэта і называецца «аднаўленне». Рэстаўрацыя працуе з тымі аўтэнтычнымі элементамі, якія захаваліся. А ўнутры будынка захавалася мінімум.
  4. Нават калі дапусціць, што стаяла бы задача максімальна аднавіць інтэр'еры, то гэта была б суцэльная фантазія, бо ніякіх навуковых звестак пра іх выгляд няма. Таму створаныя дызайнерамі новыя інтэр'еры, без знішчэнная аўтэнтыкі, што ўласна і адпавядае міжнарожнай метадалогіі.
  5. Тая аўтэнтыка, якую змяшчаў будынак, даследавана і захавана (закансервавана, адрамантавана, адрэстаўравана і адноўленая). Таму ўласнікі могуць аб’ект называць «гістарычным адрэстаўраваным будынкам».

Чытайце таксама: Сяргей Грыневіч адкрыў выставу пра ўнутраную эміграцыю з «неліквіднымі» карцінамі